Mostrando entradas con la etiqueta Ponteareas Contemporánea. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Ponteareas Contemporánea. Mostrar todas las entradas

martes, 17 de noviembre de 2015

Memoria da terra, na revista oral da feira de Outono de Ponteareas

Cunha idade que supera os 90 anos a súas espaldas, María Martínez veciña de As Cortellas demostrou que a memoria non fallalle, e así de ben explicounos unha das formas de "cortar o herpio" (herpes) de forma tradicional.





miércoles, 8 de mayo de 2013

A Ponte antiga de Lantón (Ribadetea-Padróns)



Tipo de ben:  Ponte                              Lugar: Lantón (entre Ribadetea e Padróns)

Cronoloxía: Descoñecida                    Propiedade: Publica

Descrición:


Antiga ponte empedrada que cruzaba o río Cillarga unindo as parroquias de Ribadetea (zona das Pasandas) con Padróns (zona Chan da Gandara) polo camiño primitivo principal máis cercano o Tea. A cronoloxía, mesmo que ten trazos e marcas dos carros máis contemporáneos pode ser moi anterior. A estrutura pétrea e moi simple, con cachotes graníticos e unha base sobre o río Cillarga sendo súa superficie empedrada. Ten no mesmo tres postes a cada lado que serven de protección. Perdeu seu uso cando se construíu máis arriba a ponte nova de Lantón na estrada que une Ponteareas con Pazos de Borbén. 


Catalogado pola xunta: Non esta no catalogo.

Estado de conservación: Bo estado, aínda hoxe se usa de paso. O seu entorno esta moi preto da ribeira do Tea tendo unha gran riqueza natural. Tamén moi preto están os pasos de gelas tamén sobre o río cillarga, posiblemente anteriores a ponte.

Outra foto da ponte.


miércoles, 24 de abril de 2013

Arqueoloxía olvidada, a Fonte do Ouro




Tipo de ben:  Fonte                          Lugar: Chan das Carballas, Ribadetea

Cronoloxía: Ano 1920                     Propiedade: Comunal

Descrición:



Fonte antiga situada no lugar do Chan das Carballas, en ribadetea (Ponteareas), o pe da pista que une o Viveiro coa Lomba, en Areas. 
Atopase en mal estado non votando nin auga, e estando parcialmente cuberta pola maleza. Seu nome pode derivar de que súas augas foran amarelas ou con restos de ferruxe, ou pola contra polo folclore dos mouros e seu ouro, pois a pouca distancia esta a “casa dos mouros”. 
Tamén recordar que polas redores pasaba unha antiga vía tamén usada en tempos romanos, de onde cruzábase da zona da ría de Vigo o val do Tea, que estaba cheo de minas de ouro como nos demostra arqueoloxía, polo que poidera se r fonte do ouro en referencia a "fonte da antiga ruta dom ouro". 

Conserva unha placa de mármore que pon:
DISTRITO FEDERAL
ANO 1920


Catalogado pola xunta: Non esta no catalogo.

Estado de conservación: Mal estado, en ruínas e xa non vota auga. En canto seu entorno esta deteriorado pola pistas e as obras nestas.